Serce

Mozaika w Bazylice NSPJ w Krakowie

Kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie!
Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać...
(Ap 22,17, J 7, 38-39a)

Niech przyjdzie ten, kto odczuwa pragnienie. Pierwsze nasuwa się nam bycie spragnionym, potrzeba wody. Ale o pragnieniach mówimy także w kontekście tego, co chcemy robić w życiu, do czego dążymy. 

Śmiało możemy połączyć obie te kwestie. Idąc dalej w skojarzeniach, z brakiem wody możemy zestawić suszę lub lepiej ogień. Jeremiasz powołany przez Boga na proroka w pewnym momencie postanowił nie przemawiać więcej w Jego imię, ale jak sam pisze: wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, nurtujący w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem (Jr 20, 9). I tutaj można dostrzec to drugie znaczenie. Ogień, którego nie da się stłumić, jest potrzebny do wypełnienia powołania. Powołania, które nie jest narzuconą wolą Boga, ale które jest wyryte w sercu człowieka, które jest jego sercem!

A co jest odpowiedzią na to pragnienie... Woda żywa. I tu zaskoczenie: nietrafiony byłby obraz ogniska zalewanego wodą. Przeciwnie: to woda, która nie gasi tego pragnienia, ale je ożywia! Ożywiciela posyła nam Ojciec, przez Jezusa. To Duch Święty jest tą wodą, która ożywia wszystko, co napotka na swojej drodze.

Jeśli więc czujesz to pragnienie, jeśli w Twoim sercu płonie ogień, jeśli coś nie daje Ci spokoju - przyjdź do Jezusa. On tego nie przygasi, On pośle Ci swojego Ducha, który nada temu pragnieniu sens, jakiego może sobie nie wyobrażasz. Wtedy się przekonasz co to znaczy żyć pełnią Życia. Bo takie jest Serce Jezusa. To Serce pragnie, żyje pełnią, oddycha Duchem i Jego oddaje swojemu Kościołowi.